ทรัพยากรชีวภาพสัตว์

งูเห่า

ชื่อท้องถิ่น:งูเห่า
ชื่อสามัญ:งูเห่า
ชื่อวิทยาศาสตร์:Naja kaouthia
ชื่อวงศ์: Elapidae
ประเภทสัตว์:สัตว์บก-สัตว์เลื้อยคลาน
ลักษณะสัตว์:

หัวมีลักษณะกลมเรียว หางเรียวยาว เราสามารถแยกเพศของงูเห่าได้จาก หัว และ แม่เบี้ย เช่น งูตัวผู้ หัวจะทู่ใหญ่ แม่เบี้ยจะแผ่กว้างเป็นวงกลม ส่วนตัวเมีย หัวจะหลิม ปลายจมูกเรียว แม่เบี้ยแคบกว่าตัวผู้ และมีลักษณะเป็นวงรี หรือใหญ่ช่วงตอนบน แล้วค่อยๆ เรียวเล็กลงมา ในตอนล่าง การเคลื่อนไหวปกติจะเลื้อยไปช้า ๆ ค่อนข้างว่องไว เมื่อตกใจจะชูคอขู่ แผ่แม่เบี้ย ขู่เสียงดังฟ่อ ๆ จาก การหายใจแรง และฉกกัด เมื่อถูกตัว หรือ มาใกล้ชิดตัว ชอบอยู่ตามพื้นดิน อาหารโดยปกติของงูเห่า คือ หนู นก หรือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กหรือสัตว์เลื้อยคลานหรือแม้กระทั่งงูด้วยกันบางชนิดที่มีขนาดเล็กกว่า

งูเห่า จัดเป็นงูพิษที่มีอันตรายมากที่สุดของประเทศไทย มีพิษร้ายแรงที่สุด ทำลายระบบประสาท ผู้ถูกกัด จะ เป็นอัมพาตต่อระบบหายใจ และกล้ามเนื้อต่าง ๆ โดยปกติจะไม่จู่โจมมนุษย์ก่อน หากไม่ถูกรบกวน งูเห่า ยังมีชื่อเรียกต่าง ๆ อีกว่า "งูเห่าหม้อ" หรือ "งูเห่าดง" เป็นต้น

สามารถใช้ทำอาหารได้ ทั้งงูเห่าชุปแป้งทอด น้ำพริกงูเห่า งูเห่าแดดเดียว งูเห่าอบฟาง ผัดกะเพรางูเห่า งูเห่าจี่ ก้อยงูเห่า

ปริมาณที่พบ:ปานกลาง
การใช้ประโยชน์:-
อธิบายวิธีการใช้ประโยชน์:สามารถใช้ทำอาหารได้ ทั้งงูเห่าชุปแป้งทอด น้ำพริกงูเห่า งูเห่าแดดเดียว งูเห่าอบฟาง ผัดกะเพรางูเห่า งูเห่าจี่ ก้อยงูเห่า
แหล่งที่พบ:ทั่วประเทศไทย
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม:

งูเห่า (Naja kaouthia) เป็นงูพิษขนาดกลาง จัดอยู่ในสกุลที่มีชื่อสามัญว่า Cobra ซึ่งเป็นสกุลของงูพิษที่เรียกได้ว่า เป็นที่รู้จักกันอย่างดีที่สุดในประเทศไทย พิษมีฤทธิ์ทำลายระบบประสาทที่รุนแรง และเป็นสาเหตุที่ทำให้คนไทยเสียชีวิตจำนวนมาก เพราะถูกงูเห่ากัดมากกว่างูพิษในสกุลอื่น ๆ มีหลากหลายทางสีมาก (Variety) เช่น ดำ น้ำตาล เขียวอมเทา เหลืองหม่น รวมทั้งสีขาวปลอดทั้งลำตัว ที่เรียกว่า งูเห่านวล หรือ งูเห่าสุพรรณ (Naja kaouthia var. suphanensis Nutaphand, 1986) มีทั้งที่มีลายตามตัว และไม่มีลาย ไม่มีดอกจัน

งูเห่า เป็นงูที่จัดอยู่ในงูที่อันตราย มีนิสัยดุร้ายเช่นเดียวกับงูจงอาง (Ophiophagus hannah) ฉกกัดเหยื่อเมื่อเกิดอาการตกใจ มักทำเสียงขู่ฟู่ ๆ โดยพ่นลมออกจากทางรูจมูกจึงได้ชื่อว่า งูเห่า

เป็นงูที่มีพิษร้ายแรง มีร่องและรูทางออกของน้ำพิษทางด้านหลังของเขี้ยวพิษ เขี้ยวพิษขนาดไม่ใหญ่นักซึ่งผนึกติดแน่นกับขากรรไกรขยับไม่ได้ นอกจากเขี้ยวพิษแล้วอาจมีเขี้ยวสำรองอยู่ติด ๆ กันอีก 1 - 2 อัน ที่ขากรรไกรล่างไม่มีฟัน งูเห่าเมื่อโตเต็มวัย มีความยาวประมาณ 120-150 เซนติเมตร เมื่อเทียบตามส่วนแล้วงูเห่าสามารถแผ่แม่เบี้ยได้กว้างที่สุดกว่าชนิดอื่น ยกตัวชูคอแผ่แม่เบี้ยได้สูงที่สุดประมาณ 1 ใน 3 ของความยาวลำตัว เกล็ดบนหัวมีขนาดใหญ่[1] พบในภาคกลางได้แก่ สมุทรปราการ นนทบุรี ปทุมธานี อยุธยา นครนายก อ่างทอง สิงห์บุรี ลพบุรี สระบุรี นครปฐม ในทุกพื้นที่ แม้แต่กระทั่งในสวนหรือพงหญ้าในเมือง

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้:ทุกฤดู
แหล่งที่มาของข้อมูล:http://th.wikipedia.org/wiki
คำช่วยค้นหา(keyword): งูเห่า
ผู้บันทึกข้อมูล:เอนก ว่างจิตเจริญ
วันที่บันทึกข้อมูล:4/5/2011 10:59:51 PM
วันที่แก้ไขล่าสุด:-
จำนวน view:325 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ:ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง

รูปภาพ:




^ ไปบนสุด