ทรัพยากรชีวภาพพืช

ต้นตีนเป็ด

ชื่อท้องถิ่น:ต้นตีนเป็ด
ชื่อสามัญ:-
ชื่อวิทยาศาสตร์:Alstonia schoiaris
ชื่อวงศ์:Apocynaceae
ลักษณะวิสัย/ประเภท:ไม้ยืนต้น
ลักษณะพืช:
               ลักษ ณะ         ย ืนต้น สูงได้ถึง 30 เมตร เปลือกต้นสีเทา กิ่งแตกออกรอบข้อ ใบเดี่ยว เรียงรอบข้อข้อละ 6-9 ใบ รูปขอบขนานแกมใบหอกกลับหรือรูปไข่กลับ กว้าง 2-6 ซม. ยาว 5-18 ซม. ปลายทู่ หรือเว้าเล็กน้อย ดอกช่อออกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวแกมเหลือง ผลเป็นฝักคู่ กลมบาว
ปริมาณที่พบ:น้อย
การขยายพันธุ์:-
อธิบายวิธีการเพาะ/ขยายพันธุ์:                    วิธีการขยายพันธุ์ที่นิยมกันทั่วไปสำหรับไม้ป่า คือ การขยายพันธุ์โดยอาศัยเมล็ด เนื่องจากการผลิตกล้าไม้จำนวนมาก ๆ นั้น การเพาะเมล็ดทำได้สะดวกที่สุด ตลอดจนการดูแลรักษากล้าไม้ก็ไม่ต้องอาศัยวิธีปฏิบัติที่ยุ่งยากมากนัก วิธีการเพาะเมล็ดจึงเป็นที่นิยมโดยทั่วไป เพราะทำได้ง่ายประหยัดและได้ผลดีนอกจากการผลิตกล้าโดยการเพาะเมล็ดด้วย การผลิตกล้าไม้ตีนเป็ดยังสามารถ ทำได้โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจากการทดลองของอาจารย์ปราณี, ฮัมเมอร์ลิงค์ (หัวหน้าโครงการพัฒนาการผลิตกล้าไม้โตเร็วและปลอดโรคเพื่อการปลูกป่าและการอุตสาหกรรม ภาควิชาโรคพืช คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) ปรากฏว่าตีนเป็ดจากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมีการเจริญ เติบโตดี
การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์:
                       ไม้ตีนเป็ดเป็นไม้ที่มีประโยชน์หลายอย่าง เนื้อไม้มีสีขาวอมเหลืองเหมาะสมสำหรับใช้ก่อสร้างภายในทำเครื่องใช้ต่าง ๆ เช่น โต๊ะ เก้าอี้ หีบใส่ของ ฝักมีดดินสอ หีบศพ ลักษณะของเนื้อไม้เบา ยังเหมาะในการทำลูกทุ่นอวน หีบใส่ใบชา ของเล่นสำหรับเด็กและสามารถทำไม้จิ้มฟันได้ เพราะมีลักษณะเช่นเดียวกับไม้ทุ้งฟ้า นอกจากนี้การอาบน้ำยาทำได้ง่ายมากอีกด้วยความทนทานตามธรรมชาติของเนื้อไม้ ตั้งแต่ 0.8-2ปี เฉลี่ยประมาณ 1.4 ปี (ดูตารางค่าสมบัติไม้ประกอบ)

แต่เนื้อไม้เป็นไม้ที่เห็ดราทำลายไม้และเห็ดราย้อมสีชอบ ทำให้ ผุง่ายและขึ้นราสีดำเร็ว ฉะนั้นเมื่อตัดโค่นล้มลงแล้ว ต้องรีบทำการชักลากออกมาเก็บรักษาไว้ใน ที่ปลอดภัย สำหรับไม้ซุงท่อนควรเก็บรักษาไว้ในน้ำเพื่อป้องกันแมลงและเห็ดราทำลาย ไม้ที่แปรรูปแล้วการผึ่งและอบควรทำให้ถูกต้อง ไม้ตีนเป็ดสามารถผึ่งให้แห้งโดยกระแสอากาศได้ง่ายแต่ขึ้นรา สีดำและแมลงชอบทำลาย จึงควรแปรรูปในขณะสด แล้วตั้งผึ่งไว้สักระยะหนึ่งก่อนที่จะทำเอาไป กองผึ่ง

นอกจากนี้ไม่ตีนเป็ดยังเป็นพืชสมุนไพรอีกด้วยส่วนต่าง ๆ ของต้นตีนเป็ดมีสรรพคุณทางยาได้แก่
- เปลือก ใช้แก้ไข้ ขับระดู ขับพยาธิ ขับน้ำเหลืองเสีย ขับน้ำนมรักษามาเลเลีย แก้ท้องเสีย แก้บิดแก้ไอ รักษาเบาหวาน

- Latex จากต้น อุดฟัน แก้ปวดฟัน แก้แผลอักเสบหยอดหูแก้ปวด- ใบอ่อนใช้ชงดื่ม รักษาโรคลักปิดลักเปิด แก้ไข้หวัด

ส่วนประกอบทางเคมี มีปริมาณสารละลายในแอลกอฮอล์ เบนซินร้อยละ 4.01 น้ำเย็นร้อยละ3.99 น้ำร้อนร้อยละ 5.55 และโซเดียมไฮดร๊อกไซด์ 1% ร้อยละ 13.99 มีปริมาณ ขี้เถ้าร้อยละ1.24 เพ็นโตซานร้อยละ 13.15 ลิกนินร้อยละ 31.75 โฮโลเซลลูโลสร้อยละ 69.35 เซลลูโลส(ดร๊อซซ์และบีแวน) ร้อยละ 53.51

     
แหล่งที่พบ:-
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม:

                      ตีนเป็ด เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูง 35-40 ม.เรือนยอดของต้นเล็กรูปเจดีย์ ต้นใหญ่ เรือนยอดค่อนข้างแบน โคนต้นมักจะเป็นพูพอนลำต้นเป็นร่องตามยาว เปลือกสีเทาหรือเทาอมเหลือง หรือสีน้ำตาลถึงน้ำตาลแดงค่อนข้างหนาแต่เปราะเรียบหรือแตกเป็นร่องเปลือก ชั้นในสีน้ำตาลมีน้ำยางสีขาวไหลมากใบเดี่ยวเรียงเป็นวงรอบกิ่ง วงละ 5-8 ใบ แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปหอกแกมรูปขอบขนานหรือรูปมนแกมรูปบรรทัด ปลายใบมักแหลมเป็นติ่งเล็กน้อย โคนใบสอบเข้าหากัน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ด้านบนมีสีเขียวเข้ม ด้านล่าง สีขาวนวล ก้านใบยาว 1.5-3 ซม.เส้นแขนงใบมากทำมุมฉากกับเส้นกลางใบและขอบใบ

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้:ทุกฤดู
แหล่งที่มาของข้อมูล:-
คำช่วยค้นหา(keyword): -
ผู้บันทึกข้อมูล:กมลทิพย์ มานิตย์
วันที่บันทึกข้อมูล:7/18/2010 10:30:13 AM
วันที่แก้ไขล่าสุด:-
จำนวน view:32027 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ:ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง

รูปภาพ:




^ ไปบนสุด