ทรัพยากรชีวภาพพืช

ยอป่า

ชื่อท้องถิ่น:ยอป่า
ชื่อสามัญ:ยอป่า สลักป่า,
ชื่อวิทยาศาสตร์:Morinda coreia Ham.
ชื่อวงศ์:RUBIACEAE
ลักษณะวิสัย/ประเภท:ไม้ยืนต้น
ลักษณะพืช:

 

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ยอป่าเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูงประมาณ 4-15 เมตร ผลัดใบ ต้นใบกิ่งก้านคล้ายยอบ้าน ผิดแต่ยอป่าใบแคบ ยาวเรียกว่า มีผลกลม ผิวนอกเป็นปุ่มปมไม่ลึกเหมือนยอบ้าน ทั้งมีขนาดเล็กกว่า กลิ่นฉุนน้อยกว่า เนื้อเยื่อข้างในขาวและมีน้ำมาก พบขึ้นอยู่ตามเบญจพรรณทั่วๆ ไป ดอกมักออกระหว่างเดือนเมษายน ไปจนถึงเดือนกรกฎาคม และเป็นผลระหว่างเดือนพฤษภาคมไปจนถึงเดือนสิงหาคม

 

 



ปริมาณที่พบ:มาก
การขยายพันธุ์:ใช้เมล็ด
อธิบายวิธีการเพาะ/ขยายพันธุ์:การปลูก
ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ใช้เมล็ด หรือปักชำกล้า
การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์:

ประโยชน์ทางยา
ส่วนที่ใช้เป็นยา
แก่น
รสและสรรพคุณในตำรายาไทย
1. แก่น รสขมร้อน ขับเลือด ขับน้ำคาวปลาให้แห้ง ป้องกันสันนิบาตหน้าเพลิงขับ และฟอกโลหิตระดู แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ ขับผายลม ขับน้ำคาวปลาให้แห้ง ขับฟอกโลหิตระดู แก้จุกเสียด

ประโยชน์อื่นๆ
 

ไม่ใช้ทำเป็นเครื่องเรือน เปลือกราก เนื้อไม้ และใบ ของยอป่าใช้ทำเป็นสีย้อมผ้าให้เป็นสีแดง                                                                                      ยอป่าใบเล็ก ยอบ้านใบใหญ่ ยอป่าขมกว่ายอบ้าน ข้าวยำปักษ์ใต้เวลาหุงข้าวให้มีสีดำ หรือ น้ำเงิน ใช้ใบนางดำหรือใบยอป่าก็ได้มาคั้นเอาน้ำหุงข้าว ข้าวจะมีสีสวย กิน (อร่อยมากๆ)




แหล่งที่พบ: พบขึ้นอยู่ตามป่าเบญจพรรณทั่ว ๆ ไป
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม:

คติความเชื่อ
คนโบราณท่านนิยมปลูกยกไว้ในบริเวณบ้าน โดยกำหนดปลูกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ (อาคเนย์) เชื่อว่าจะป้องกันจัญไรได้ ทั้งชื่อ “ยอ” ยังเป็นมงคลนาม ถือเป็นเคล็ดว่า จะได้รับการสรรเสริญเยินยอ หรือยกยอปอปั้นในสิ่งที่ดีงาม

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้:-
แหล่งที่มาของข้อมูล:-
คำช่วยค้นหา(keyword):-
ผู้บันทึกข้อมูล:สุพัตรา นาพุทธา
วันที่บันทึกข้อมูล:7/4/2010 11:11:06 AM
วันที่แก้ไขล่าสุด:1/5/2011 1:54:36 PM
จำนวน view:1766 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ:ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง

รูปภาพ:






^ ไปบนสุด