ทรัพยากรชีวภาพพืช

ลิ้นมังกร

ชื่อท้องถิ่น:ลิ้นมังกร
ชื่อสามัญ:Mather - in - law's Tongue
ชื่อวิทยาศาสตร์:Sancivieria..
ชื่อวงศ์:AGAVACEAE
ลักษณะวิสัย/ประเภท:อื่นๆ
ลักษณะพืช:ลิ้นมังกรเป็นพรรณไม้ ที่มีลำต้นเป็นหัว หรือเหง้าอยู่ในดิน ลักษณะลำต้นเป็นข้อ ๆ ใบเกิดจากหัวที่โผล่ออมาพ้นดินเป็นกอ ลักษณะใบยาวปลายแหลม แข็งเป็นมัน ขอบใบเรียบ โค้งงอเล็กน้อย ขอบใบมีสีเหลืองกลางใบสีเขียวอ่อน ประด้วยเส้นสีเขียวเข้ม ขนาดของใบกว้างปรมาณ 4-7 เซนติเมตร ยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร ก้านดอกประกอบด้วยกลุ่มดอกป็นชั้น ๆ ลักษณะดอกมีขนาดเล็ก ออเรียงกันเป็นแนวตามชั้นของก้านดอกดอกมีสีขาวมีกลีบประมาณ 5 กลีบ นาดดอกบานเต็มที่ 2 เซนติเมตร ลักษณะขนาดใบ และสีสรร จะแตกต่างกันไปตามชนิดพันธุ์
ปริมาณที่พบ:น้อย
การขยายพันธุ์:ใช้ส่วนอื่นๆ
อธิบายวิธีการเพาะ/ขยายพันธุ์:การปลูกในแปลงปลูกเพื่อประดับบริเวณบ้านและสวนนิยมปลูกในแปลงปลูกเพื่อประดับบริเวณบ้านและสวนแต่คนโบราณ
   นิยมปลูกเป็นแนวรั้วบ้าน ขนาดหลุมปลูก 30 x 30 x 30 เซนติเมตร ใช้ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมัก : ดินร่วน : อัตรา 1 : 1 ผสมดิน
ปลูก
การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์:-
แหล่งที่พบ:ทั่วไป
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม:ความเป็นมงล
คนไทยโบราณเชื่อว่า บ้านใดปลูกต้นลิ้นมังกรไว้ประจำบ้าน จะช่วยป้องกันอันตรายจากภายนอกได้ เพราะลิ้นมังกร บางคนเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าหอกพระอินทร์ ซึ่งเป็นอาวุธชนิดหนึ่งของพระอินทร์ ที่ใช้ในการต่อสู้และปกป้องศัตรูจากภายนอก ดังนั้นลิ้นมังกรจึงเป็นไม้ที่มีความศักดิ์สิทธิ์ เพราะเป็นไม้ที่มีความสำคัญของพระอินทร์ในสมัยพุทธกาล
ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้:-
แหล่งที่มาของข้อมูล:http://www.maipradabonline.com/maimongkol/linmungon.htm
คำช่วยค้นหา(keyword):-
ผู้บันทึกข้อมูล:สาวิตรี คะชา
วันที่บันทึกข้อมูล:7/4/2010 9:45:24 AM
วันที่แก้ไขล่าสุด:-
จำนวน view:1301 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ:ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง

รูปภาพ:




^ ไปบนสุด