ทรัพยากรชีวภาพพืช

ยางเหียง / ชาด

ชื่อท้องถิ่น:ยางเหียง / ชาด
ชื่อสามัญ:ยางเหียง / ชาด
ชื่อวิทยาศาสตร์:Dipterocarpus obtusifolius Teijsm. ex Miq.
ชื่อวงศ์:DIPTEROCARPACEAE
ลักษณะวิสัย/ประเภท:ไม้ยืนต้น
ลักษณะพืช:ชื่ออื่นๆ เหียง ตาด สะแบง ตะแบง ล่าทะย่อง ตะลาอ่ออาหมื่อ สาละอองโว เหียงพลวง เหียงโยน เกาะสะเตียง กุง คร้าด เห่ง

ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 8-20 เมตร ลำต้นเปลาตรง ใบเป็นใบเดี่ยว รูปไข่ ขนาดกว้าง 10-20 ซม. ยาว 13-25 ซม. ปลายใบมน โคนใบสอบ หรือหยักตื้นๆ เนื้อใบหนามีขนสีน้ำตาลคลุมแน่น พื้นใบจีบเป็นร่องแบบรางน้ำเส้นแขนงใบเป็นสันแข็ง ก้านใบยาว 3-5 ซม. มีขนยาวๆ สีน้ำตาลทั่วไป ดอกสีชมพู ออกเป็นช่อเดี่ยวๆ ตามง่ามใบและตอนปลายกิ่ง กลีบรองดอกเกลี้ยง โคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย ปลายแยกเป็น 5 แฉก สั้น 3 แฉก ยาว 2 แฉก กลีบดอก 5 กลีบ โคนประสานติดกัน ปลายกลีบเวียนสแบบกังหัน เกสรผู้ 30 อัน อยู่ในหลอดดอก ผลกลม เกลี้ยง แข็ง สีน้ำตาลเป็นมัน ขนาดผ่าศูนย์กลาง 3 ซม. ปีกยาว 2 ปีก ขนาดกว้าง 4 ซม. ยาว 13 ซม. รูปขอบขนาน และสอบเรียวไปทางโคนมีเส้นปีก 3 เส้น
ปริมาณที่พบ:ปานกลาง
การขยายพันธุ์:ใช้เมล็ด
อธิบายวิธีการเพาะ/ขยายพันธุ์:พบขึ้นในอินเดีย พม่า ไทย ลาว กัมพูชา และเวียดนาม ในประเทศไทยพบขึ้นเป็นกลุ่มตามป่าเบญจพรรณแล้งทั่วประเทศ โดยเฉพาะภาคเหนือ ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่ความสูง 100-1,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล ออกดอกเดือนพฤศจิกายน-มกราคม ติดผลเดือนกุมภาพันธ์-มิถุนายน
การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์:เปลือกต้นแก้ท้องเสีย แก้บิด แก้ไข้ตาลขโมย รากแก้ท้องเสีย ทำฝาบ้าน .
ใบใช้ห่อของ .ทางภาคเหนือใช้ใบแก่ ห่อยาสูบและห่อของสดแทนใบกล้วย
แหล่งที่พบ:ป่าชุมชน ต.ดงบัง อ.ประจันตคาม จ.ปราจีนบุรี
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม:
ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้:-
แหล่งที่มาของข้อมูล:หนังสือพรรณไม้สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เล่ม 2 / http://www.qsbg.org/database/botanic_book%20full%20option/search_detail.asp?Botanic_ID=935
คำช่วยค้นหา(keyword): ยางเหียง, /, ชาด
ผู้บันทึกข้อมูล:มะลิวัลย์ ชื่นอารมย์
วันที่บันทึกข้อมูล:8/13/2011 3:20:20 PM
วันที่แก้ไขล่าสุด:8/14/2011 2:54:37 PM
จำนวน view:1150 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ:ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง

รูปภาพ:











^ ไปบนสุด