เฟิร์นจัดเป็นพืชกลุ่มที่มีท่อลำเลียงและขยายพันธุ์ด้วยสปอร์ โดยพืชกลุ่มเฟิร์นนี้แยกเป็นเฟิร์นและกลุ่มที่ใกล้เคียงกับเฟิร์น ซึ่งพืชกลุ่มนี้มีวงชีวิตคล้ายเฟิร์น เพียงแต่ว่าใบและลำต้นพัฒนาน้อยกว่าเฟิร์นแท้

ลำต้น: โดยมากมักเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน บางครั้งก็เป็นไหลอยู่เหนือดิน  หรือลำต้นตั้งตรงเนื้อคล้ายไม้เหนือดิน
ใบ: สีเขียวเป็นส่วนที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสงของพืช ใบเฟิร์นมักเรียกว่าใบเฟิร์น (ใบไม้ที่แยกออกเป็นส่วนเล็กๆหลายส่วน)

เฟิร์นเป็นพืชสีเขียวที่ไร้ดอก ส่วนใหญ่จะสืบพันธุ์โดยการสร้างสปอร์ ยังมีพืชสีเขียวที่ไร้ดอกพวกอื่นๆ อีก เช่น มอส ลิเวอร์เวิร์ต ฮอร์นเวิร์ต หวายทะนอย ตีนตุ๊กแก สร้อยนางกรองช้องนางคลี่ กระเทียมน้ำ หญ้าถอดปล้อง ปรง สน และมะเมื่อย ซึ่งก็สืบพันธุ์โดยการสร้างสปอร์เช่นเดียวกัน โดยที่เฟิร์นจะแตกต่างจากพืชสีเขียวที่ไร้ดอกอื่นๆ ตรงลักษณะของใบอ่อนที่ม้วนขดนั่นเอง มอสและลิเวอร์เวิร์ต จะสามารถสังเกตได้ง่ายว่าแตกต่างจากเฟิร์นที่มักจะมีขนาดเล็กและบอบบาง ส่วนปรง สนแป๊ะก๊วย และมะเมื่อยแตกต่างจากเฟิร์นที่เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ มักจะมีเนื้อไม้แข็ง และสร้างเมล็ดซึ่งใช้ในการสืบพันธุ์ นอกเหนือจากการสร้างสปอร์ ในขณะที่หวาย ทะนอย ตีนตุ๊กแก สร้อยนางกรอง ช้องนางคลี่กระเทียมน้ำ หญ้าถอดปล้อง มีลักษณะต่างๆ รวมทั้งวัฎจักรชีวิตที่ใกล้เคียงกับเฟิร์นมาก